domingo, 2 de noviembre de 2008

Sobre la palabra matrimonio

Hay gente (entre ellos, por lo visto, la reina de España)que piensa que la unión legal entre homosexuales no debería llamarse matrimonio.

Yo estoy de acuerdo con eso.
A mí me parece bien que se casen legalmente. El amor y el deseo de unión y compromiso es algo siempre positivo, y es bonito ver gente enamorada y unida. También creo que tienen derecho a adoptar hijos/as, y a que se les pueda llamar familia.

Pero creo que hay que respetar la etimología y el significado de las palabras.Las palabras significan algo, existen para denominar determinadas y concretas realidades, y no se puede cambiar su significado a conveniencia para ser más "progre".

Si se legaliza una nueva realidad social que antes no existía, y no hay una palabra que la designe, inventémosla, o empleemos una unión de dos o más palabras que puedan dar nombre a la nueva circunstancia, pero no apliquemos palabras que significan una cosa concreta a algo que no corresponde con tal cosa concreta.
Sé que algunas personas no estarán de acuerdo, y a otras les parecerá irrelevante cómo se denomine. Yo creo que deberíamos respetar la lengua y su significado, no somos más liberales y abiertos/as por cambiar el significado de las palabras para hacer ver que estamos de acuerdo con un derecho que se ha otorgado a los homosexuales que desean (y tienen derecho a hacerlo) formalizar su unión.

Os cuento, según el diccionario de la RAE, matrimonio sigifica:

(Del lat. matrimonĭum).
1. m. Unión de hombre y mujer concertada mediante determinados ritos o formalidades legales.

2. m. En el catolicismo, sacramento por el cual el hombre y la mujer se ligan perpetuamente con arreglo a las prescripciones de la Iglesia.

3. m. coloq. Marido y mujer. "En este cuarto vive un matrimonio".

4. m. P. Rico p. us. Plato que se hace de arroz blanco y habichuelas guisadas.


7 comentarios:

Millan Fernandez dijo...

Permiteme discrepar, Marta. Non se pode estar sempre dacordo e é sano que así sexa.
Non é por levar a contraria e o teu argumento é válido, pero non o comparto. Tamén é certo que en demasiadas ocasións se confunden as cousas e hai un falso progresismo, ou un progresismo mal entendido(eso que ultimamente se coñecece como "progre", con intencionalidade despectiva...).
A miña opinión é que se á par que legalizamos unha situación que se produce de feito na sociedade dende sempre (que haxa persoas que se aman e queren compartir a súa vida e os seus proxectos de vida en común), e equiparamos en dereitos e deberes pero seguimos discriminando non equiparando na calificación xurídica e etimolóxica, seguimos sen normalizar, e polo tanto seguese trasladando que iso é algo anormal. Para min non o é, simplemente é minoritario, pero é normal.
A descripción da RAE é a que é porque responde a unha tradición inserta na cultura e nos valores que se intentan, con estes avances civís, de poñer en cuestión porque non recollen a realidade social.Pero as palabras tamén se poden adaptar ós tempos, sen acudir a neoloxismos.E a RAE tamén acabará aceptando ese termino algun dia.
Matrimonio responde a esa union entre home e muller con vocación de ter descendencia.Pero hoxe en día a familia tradicional é xa algo superado.
Dende logo, o Tribunal Constitucional xa consagrou a legalidade do término, e non unicamente está costituido por progres(nada máis lonxe da realidade). Ademáis non é ningún agravio para o matrimonio tradicional.

Marta dijo...

Hola Millán!
Estou dacordo en que discrepar é san, e paréceme ben a túa argumentación.
Se realmente queren chamarlle así, o que creo que deberían facer primeiro é cambiar o significado da palabra, que tampouco é tan difícil.

De tódolos xeitos, chámeselle matrimonio ou doutro xeito, o tema dos sentimentos e dos dereitos adquiridos por suposto que non cambia, e tampouco constitúe esta denominación ningún agravio para o matrimonio "tradicional".

Certamente a palabra matrimonio ten unha inherente carga e significado histórico e cultural, dende fai milenios.
E precisamente por iso me parece ir demasiado rápido o feito de outorgar a unha palabra que ten un significado tan claro e tan concreto dende fai tantísimo tempo un novo significado que rompe os esquemas de moitísima xente, e cambia o significado de tal concepto de maneira que a moita xente lle poida resultar ofensivo ou incomprensible (isto non o comparto, pero podo entendelo).

Os cambios sociais, coma tí ben saberás, sempre levan anos, e son precisas xeracións, ás veces, para asimilalos e ir facendo as adaptacións correspondentes.
Por iso penso que unha palabra coma "matrimonio", que para moita xente é toda unha institución, quizáis non se debera empregar para denominar unha realidade á que xamáis ó longo da historia se referiu, e, inda por riba,coa que unha parte da sociedade non está dacordo.
Non é só unha palabra, é todo un concepto histórico, que dun día para outro mudou, pasando a denominar dúas realidades moi semellantes, pero non completamente iguais.

Eu penso que se debería agardar un pouco máis para darlle ese nome, polo menos a cambiar a palabra no diccionario ena cabeciña de moita xente.

Pero é só unha opinión.Ó fin, as cousas xa están así, e a cuestión non é tampouco de vida ou morte.

Graciñas por opinar.

Efraím Díaz dijo...

Creo que el inico de este tema vino por la declaraciones de la Reina de España. He visto a lo largo de estos días en la Tv que muchisimas personas la desacreditan e incluso la insultan, pues bien: ¿que entendemos por una sociedad democrática?.

La Reina ha dicho su opinión y además lo ha hecho de una forma correcta, sin insultar ni hacer feos a nadie, como hen hecho Millán y Marta, ella ha dicho: "que le parece bien que los gays puedan casarse pero que no se le llame matrimonio". Apelando al significado de la RAE, de acuerdo que se tendrá que revisar el significado de esta palabra o inventar otra nueva, que más da... creo que las cuestiones lingüísticas a veces van por detras de la sociedad, de todas formas el significado de las palabras proviene de algo, no sería más correcto llamarlo unión, pareja, o innumerables otras que no se me vienen a la mente????

También ha dicho otras cosas como "¿que se sientan orgullosos por ser gays? ¿Que se suban a una carroza y salgan en manifestaciones? Si todos los que no somos gays saliéramos en manifestación..."

En esto estoy algo de acuerdo, si bien han estado reprimidos durante muchos años, con Franco, pero en la actualidad creo que los desfiles ensalzando su Homosexualidad son desmesurados y por cierto, contra estos desfiles tambien estan muchos gays y lesbianas, será que ellos también son homofóbicos??? No creo.

Yo no voy aireando mi heterosexualidad o bisexualidad o homosexualidad, me parece que esta debería ser algo más privada, reservada para ti y los que te rodean, si queremos ser iguales para que hacer un desfile sintiendose orgulloso de ser heterosexual, bisexual u homosexual, es resumen por ser ¿diferente?.

La Reina ha ejercido su derecho a expresar su opinión y os puedo decir que no soy para nada monárquico.
Pero tiene derecho a hablar y quiero añadir, que si tu das una opinión en contra de algo o criticando cierta cosa o cuestion que forma parte de ese algo, eso significa que quieres o estas en contra de todo ese algo????.

A veces me da la sensación de que el idioma es muy muy imcompleto, o quizas es la mente humana que se queda con lo que quiere oir???

Un saludo.



.

Sergio Prieto dijo...

Basicamente, eu son da opinión de que, cando se crea unha nova realidade, sexa no ámbito que sexa, se debería crear unha palabra nova, pois creo que a nosa mente está preparada para iso, pois tanta acumulación de significados produce serias dúbidas sobre que significado ten en cada caso. Isto dígoo baseándome na miña experiencia cos textos gregos e latinos, nos que, como saberás, Millán(saúdos para ti, que hai tempo que non nos vemos), moitas palabras teñen unha cantidade de significados tremenda. Paréceme que isto é así nas linguas modernas, en menor medida, claro, pero tamén orixina confusións.
Ás veces penso que esta ausencia de claridade leva a moitos malentendidos de importancia, así que, persoalmente, voto pola claridade.
Saúdos a tod@s!

Millan Fernandez dijo...

Así da gusto!Oxalá os debates que se producen nas tertulias de televisión, de radio, ou mensmo a maioria dos debates parlamentarios tivesen este ton e nivel de respeto.
Así pódese chegar a ablandar o oído dun e doutro lado dunha toma de posición e chegar a consensos máis satisfactorios.
Todos temos claro que deben ter radicalemente os mesmos dereitos. Ocorre que ás veces, detrás da argumentación que tan claramente sostedes, agóchanse quenes non o pensan.
Eu estou convencido (seino) de que vos sodes quen o decides de corazón. O caso é tamén que, como dixo Marta, esta non é unha cuestión de vida ou morte e é xa algo feito. Nada quebrou.
Quizáis polo tanto, sigo sostendo que que se denominen así é a maneira de que dentro de moitos anos estea totalmente normalizada a situación e se produza o verdadeiro cambio social, aínda traicionando o estricto significado da palabra na actualidade e na tradición. Cousa coa que non habitúo a estar dacordo. As palabras teñen un significado e debe ser respetado.Pero tamén pode ser actualizado en base ó desenvolvemento.
Todos sabemos que o problema procede de que ese significado ven acompañado dunha carga antropolóxica, social e xurídica propia da tradición cristiana e do dereito romano, da que tampouco debemos renegar. Está aí. É un feito e pesa moito, como é lóxico e posiblemente, non negativo (en todolos niveis).
O que non debería ocorrer é que esa carga fose tan pesada como para non atrevernos a avanzar nas liberdades, nos dereitos...máis tendo en conta a secularización e tamén o laicismo. Tampouco, pois, deberían apropiarse da palabra matrimonio.
Eles reclaman lexítimamente o status de matrimonio, sen menoscabar os dereitos do matrimonio "clasico".
Unha confesión non debería lexislar, aínda que en certa maneira seguiráo facendo porque a idea de xustiza, etc...tamén está ligada a esa tradición mesma...
Co que estou dacordo totalemente é cunha afirmación de Efra, porque é certo que parece estrafalario, estrambótico, histriónico e anacrónico a estas alturas as manifestacións dos homosexuais, tendo en conta que xa non lles queda nada máis que conquerir en canto a dereitos, nin en canto a respeto pola maioría social(sempre haberá homófobos, racistas e mil desviacións intolerantes...).
Poden adoptar, casar...todo. Para nada ven xa ó caso o "orgullo gay". Eles deberán ser os primeiros en normalizar, senón seguirán sendo vistos como raros. Agora con razón.
A parte disto, creo que a Raíña, pola posición que ocupa (non no seu ámbito íntimo, persoal, familiar, etc...)debería coidar as súas declaracións.
É certo que estamos nunha Democracia, pero por iso mesmo. Ela obstenta unha posición de auténtico privilexio nesta democracia e é a muller do Xefe do Estado de tódolos españois. Está obrigada a ofrecer un papel moderador da vida pública e política, e non mollarse en exceso opinando sobre materias xa lexisladas(ou sexa, postas en práctica grazas á vontade do pobo).Ela ten que respetar eso(está obrigada constitucionalmente, a cambio do privilexio que supón ser Raíña) e entrar na polémica política faina descender á area política. Polo tanto, que se presten a ser elexidos ou non cada 4 anos. Esa é a miña opinión, respetando calquer outra.
Saúdos a todos. Sergio!!a ver se coincidimos logo...pasalo ben.

Marta dijo...

Que marabilla, estou dacordo con vos, así da gusto debatir, escoitando e respetando as opinións alleas.
A ver se fan así no Congreso e no Parlamento, e nos debates dos medios.
Estou dacordo no do desfile, non é necesario porque é un tema que xa está maioritariamente aceptado, e crean unha imaxe del@s coma algo diferente, cando o que buscaban e por sorte acadaron foi a igualdade.

Unha aperta a tod@s!

Efraím Díaz dijo...

La verdad como decía Millán si que es cierto que la Reina debería de tener cuidado con sus declaraciones, puede pensar como le parezca pero teniendo cuidado con lo que dice. Además los que han formado la polémica no han sido los ciudadanos, más bien han sido como siempre los medios de comunicación los que se han encargado de hacer correr la pólvora.

Un saludo.