A Quintana dos mortos

DANZA DA LUA EN SANTIAGO

¡Fita aquel branco galán, olla seu transido corpo!
É a lúa que baila na Quintana dos mortos.
Fita seu corpo transido, negro de somas e lobos.
Nai: A lúa está bailando na Quintana dos mortos.

¿Quén fire potro de pedra na mesma porta do sono?
¡É a lúa! ¡É a lúa na Quintana dos mortos!
¿Quén fita meus grises vidros cheos de nubens seus ollos?
É a lúa, é a lúa na Quintana dos mortos.

Déixame morrer no leito soñando con froles d'ouro.
Nai: A lúa está bailando na Quintana dos mortos.
¡Ai filla, co ár do céo vólvome branca de pronto!
Non é o ar, é a triste lúa na Quintana dos mortos.

¿Quén brúa co-este xemido d'imenso boi melancónico?
Nai: É a lúa, é a lúa na Quintana dos mortos.
¡Si, a lúa, a lúa coronada de toxos, que baila, e baila, e baila na Quintana dos mortos!

Federico García Lorca

(Por cierto, muy buena la versión musical de Carlos Núñez de esta poesía
http://www.goear.com/listen/fbc2fc4/Danza-Da-Lua-en-Santiago-carlos-nu%C3%B1ez )

"A Quintana dos Vivos e a Quintana dos Mortos" están en uno de los laterales de la Catedral de Santiago, en el que se encuentra la Puerta Santa.

La parte que está a un nivel más bajo de la plaza de la Quintana fue en su momento, un cementerio, de ahí el nombre “Quintana dos Mortos”.